Amacı: Projenin amacı, sınıf öğretmenlerinin kaynaştırma öğrencilerine yönelik farkındalık ve empati duygularının sanal gerçeklik uygulamalarıyla edinilmesi veya arttırılması için desteklenmesidir. Kapsamı ve hedef kitlesi: Önerilen projenin konusu, sınıf öğretmenlerinin eğitici-öğretici rolünde bulunmaları ve kaynaştırma öğrencilerine yönelik gelişimsel özellikleri, sorunları ve dezavantajlı durumları, oyun ve fiziki etkinlikler dersi aracılığıyla anlamalarını, bilgisayar teknolojisi ile oluşturulan ortamları özel bir gözlük kullanarak keşfetmelerini ve deneyimlemelerini (sanal gerçeklik) sağlamaktır. Hedef kitle ilkokul kaynaştırma öğrencisi bulunan sınıflarda görev yapan sınıf öğretmenlerinden oluşmaktadır. Kaynaştırma öğrencilerinin farklılaşan boyutlarda fiziksel, sosyal, bilişsel, duygusal zorluklar yaşadıkları bilinmektedir. Akran zorbalığına kadar giden bu süreçte sınıf öğretmenlerinin bilgisi, tutumu ve yönlendirmesi, normal gelişim gösteren öğrencilerin kaynaştırma öğrencilerine yönelik tutumlarını da şekillendirmektedir. Kaynaştırma öğrencilerini anlamak, onlara empati duymak ve özel durumları ile ilgili farkındalık kazanmak önce sınıf öğretmenlerinin sonra da öğretmenler aracılığı ile öğrencilerin edinmesi gereken becerilerdir. Dolayısıyla, sınıf öğretmenlerinin çalışmada yer almasının önemli olduğu düşünülmektedir. Yöntemi ve beklenen sonucu: Proje, nitel araştırma kapsamında durum çalışması ile tasarlanmıştır. Kaynaştırma öğrencisi bulunan ilkokullarda çalışan ve sınıfında kaynaştırma öğrencisi (işitme yetersizliği, görme yetersizliği, fiziksel yetersizlik, otizm spektrum bozukluğu) bulunan sınıf öğretmenleri ile çalışma yürütülecektir. Sınıf öğretmenlerine dört aylık sürede atölye çalışmaları ve sanal gerçeklik uygulamaları yapılacaktır. Uygulamalardan önce ve sonra öğretmenlerle bireysel görüşmeler gerçekleştirilecektir. Her bir ay bir özel gereksinim türü ele alınacaktır. İlgili ay içerisinde her hafta bir atölye çalışması (eğitim içerikleri, uyarlanmış eğitsel oyun uygulamaları, film gösterimleri, empati parkurları) planlanmaktadır. Her atölye çalışmasının sonunda, o haftanın konusuyla bağlantılı olarak bir sanal gerçeklik uygulaması, VR gözlükleri (Virtual Reality) kullanarak deneyimlenmesini mümkün kılacaktır. Dört aylık sürenin sonunda yine bireysel görüşmeler yapılacaktır. Projenin sonucunda, sınıf öğretmenlerinin empati ve farkındalık düzeylerinin artması beklenmektedir. Uzun vadede diğer öğrencilere de aktarılacağı düşünülmektedir. Diğer bir yönden sanal gerçeklik uygulamasının sınıftaki diğer öğrencilere ve ailelere de uygulanabilir olması proje dışında toplumsal etkiyi arttırabilecek bir unsur olduğundan uygulamanın sürdürülebilir etkisi de vardır.